Home»Aktualności»Na pożegnanie – historia Valegro

Na pożegnanie – historia Valegro

Każdy rozpozna go na czworoboku i każdy zna jego imię – wszystko to dzięki jego niebywałym osiągnięciom i spektakularnym zwycięstwom. Ale jaki był Valegro zanim został okrzyknięty czempionem? Jak wyglądała jego droga do sukcesu? O tym przeczytacie poniżej.

9
Shares
Pinterest Google+

Zaledwie kilka dni temu nastąpiło pożegnanie Valegro ze sportem. Jako że Blueberry jest jednym z najbardziej zasłużonych koni w historii ujeżdżenia, postanowiliśmy zebrać i przedstawić naszym Czytelnikom wybrane fakty z życia tego niezwykłego konia.

Valegro przyszedł na świat w 2002 roku w wyniku hodowli J. L. Hanse (Burgh-Haamstede, Holandia). Jest po uznanym ogierze Negro i od matki Maifleur po Gershwin – nie mógł więc być wpisany do innej księgi stadnej niż KWPN. Jako (wykastrowany już) niespełna trzyletni koń trafił z Holandii do Anglii, prosto do stajni Carla Hestera, który aż do dziś pozostał właścicielem Valegro (obecnie współwłaścicielami konia są Rowena Luard i Anne Barrott). Jego pojawienie się w stajni Hestera w Gloucestershire zbiegło się w czasie z zatrudnieniem Charlotte Dujardin.

Sukcesy Valegro zaczęły się już w jego najmłodszych latach. Odniósł zwycięstwo w Mistrzostwach Młodych Koni Wielkiej Brytanii jako 4-, 5- i 6-latek. Oczywiście przyznawany rokrocznie tytuł mistrza zapewnił mu kwalifikację do Mistrzostw Świata Młodych Koni, w których ostatecznie nigdy nie wziął udziału. Bynajmniej nie z przyczyn losowych. Była to świadoma decyzja Carla Hestera, który uznał, że Valegro nie powtórzyłby sukcesu za granicą, a wszystko przez jego zbyt ekspresyjny ruch.

Charlotte zaczęła starty na Valegro, kiedy ten skończył sześć lat. Ich niesamowita relacja widoczna była nie tylko podczas treningów w domu, ale również na czworobokach, a potem oczywiście i w wynikach konkursów Małej Rundy, od której ta para zaczynała. W 2010 roku Charlotte i Valegro zwyciężyli w mistrzostwach kraju właśnie na tym poziomie.

Rok później brytyjski duet zaczął starty w konkursach rangi Grand Prix. Pierwsze zwycięstwo na tym poziomie Charlotte i Valegro odnieśli w Addington, a był to tylko przedsmak serii kolejnych wygranych, które zaowocowały przepustką do Mistrzostw Europy w Rotterdamie. Pomimo niewielkiego doświadczenia w GP, Charlotte i Valegro swoim przejazdem przyczynili się do zdobycia złotego medalu dla brytyjskiego teamu.

NAJWAŻNIEJSZE OSIĄGNIĘCIA

Przy okazji pożegnania Valegro sama Charlotte powiedziała: „To niesamowite, że jedna para mogła wygrać to wszystko”. A jednak to prawda. Do najwspanialszych zwycięstw Charlotte i Valegro należą:

  • Igrzyska Olimpijskie Londyn 2012 (indywidualne i drużynowe)
  • Igrzyska Olimpijskie Rio de Janeiro 2016 (indywidualne)
  • Mistrzostwa Europy Herning 2013 – Grand Prix Special, Grand Prix Freestyle
  • Puchar Świata Reem Acra Lyon 2014
  • WEG Normandia 2014 – Grand Prix Special, Grand Prix Freestyle
  • Puchar Świata Reem Acra Las Vegas 2015
  • Mistrzostwa Europy Aachen 2015 – Grand Prix Special, Grand Prix Freestyle

Imponujące, czyż nie?

KOLEJNE REKORDY

W kwietniu 2012 roku (czyli około rok po pierwszym starcie na poziomie GP) Valegro pod wodzą Charlotte Dujardin ustanowił nowy rekord świata w konkursie Grand Prix Special podczas imprezy pod nazwą Horses & Dreams w Hagen – para uzyskała wówczas 88,022%.

Podczas Igrzysk Olimpijskich w  Londynie w 2012 roku w pierwszym konkursie (Grand Prix) Charlotte i Valegro ustanowili nowy rekord olimpijski z wynikiem 83,784%. Zresztą dwa dni później – za przejazd w Grand Prix Freestyle – para została oceniona na 90,089%.

W hali Olympia w Londynie w 2013 roku padł kolejny światowy rekord w konkursie Grand Prix Freestyle – Valegro dosiadany przez Charlotte „wytańczył” 93,975% (czyli wynik o prawie 2% wyższy niż poprzedni rekord, należący do Edwarda Gala i Totilasa).

Zaledwie rok później na tym samym stadionie Valegro znów przeszedł samego siebie i dobił do 94,300% – wyniku tego nikomu nie udało się dotychczas pobić.

PRÓBY KUPNA I SPRZEDAŻY

Młody Valegro, zanim zaczął pokazywać pełnię swoich możliwości, z punktu widzenia samej budowy nie do końca spełniał wymagania Carla (choć jego sylwetka bardzo podobała się Hesterowi). Ostatecznie wyrósł tylko do 166 cm w kłębie – jako 3-latek więc był jeszcze niższy. Hester podjął próbę sprzedaży konia, ale więź, jaką wkrótce nawiązała z nim Charlotte Dujardin była niemożliwa do przerwania. I całe szczęście!

Po Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 2012 roku Carl otrzymał ofertę kupna. Musiał tylko podać kwotę, na jaką wycenia świeżo upieczonego mistrza olimpijskiego. Jednak właściciele Valegro jednogłośnie stwierdzili, że najlepiej będzie, jeśli Valegro pozostanie w stajni Carla do końca swoich dni.

Charlotte Dujardin i Valegro. Fot. FEI / Arnd Bronkhorst / Pool Pic.
Charlotte Dujardin i Valegro. Fot. FEI / Arnd Bronkhorst / Pool Pic.

CZY WIESZ, ŻE…

  • Największą miłością Valegro jest jedzenie, a w szczególności świeża zielona trawa.
  • Charlotte nigdy nie spadła z Valegro.
  • Valegro wybiera się na spacery na pobliskich wzniesieniach z Tricią Gardiner w siodle – prawie 80-letnią dresażystką, członkinią brytyjskiego teamu, biorącego udział w Igrzyskach Olimpijskich w Seulu w 1988 roku.
  • Kiedy jeszcze Valegro startował, na jego tygodniowy plan składały się: treningi w poniedziałek, wtorek, czwartek i piątek, spacery terenowe w środę i sobotę oraz całkowicie wolna niedziela.
  • Para Charlotte Dujardin & Valegro była trzecią parą w historii ujeżdżenia, która dwa razy z rzędu wygrała olimpijskie złoto.
  • Valegro, tak jak każdy inny koń w stajni Carla Hestera, jest traktowany w zgodzie ze swoją naturą, co oznacza, że może stale korzystać z pastwisk i wesoło galopować na wybiegu.
  • Charlotte, kiedy wspomina pierwsze jazdy na Valegro, mówi przede wszystkim o jego łatwości do uczenia się nowych rzeczy i wielkiej mocy. Był tak „zamaszysty”, że Stephen Clarke (wysokiej rangi sędzia) nie chciał przyznać mu maksymalnej noty za galop, bo wątpił, że Valegro będzie umiał kiedyś pokazać prawdziwe zebranie.
  • Został kupiony przez Carla za sumę… około 3500 funtów.

Previous post

Mateusz Cichoń o Zjeździe Sprawozdawczo-Wyborczym PZJ

Next post

Propozycje HZR, HZT Hipodrom Sopot 14-15 stycznia