Któż z nas nie marzy o dobrze umięśnionym, ekspresyjnym i szczęśliwym koniu ujeżdżeniowym? Chyba każdy. Nie każdy jednak pracuje z koniem jakkolwiek poza czworobokiem, zapominając o korzyściach płynących z innych metod treningowych. Poniższym artykułem chcielibyśmy zachęcić Was do wprowadzania do życia swoich koni czegoś więcej niż tylko białych płotków i dużych liter.

W ubiegłą niedzielę w stajni w Rybnicy zebrali się żądni wiedzy o ujeżdżeniu koniarze. Sędziowie I klasy – Wacław Pruchniewicz oraz Janusz Lawin – podzielili się z uczestnikami szkolenia swoją obszerną wiedzą w kwestii treningu konia ujeżdżeniowego, zarówno w teorii, jak i praktyce. Redakcja Dressage.pl również była na miejscu – postanowiliśmy po krótce opisać, czego nauczyli nas prowadzący.

Nie każdy jeździec może korzystać z pomocy trenera podczas rozprężenia przed startem. Z przyczyn losowych bywa tak, że jeździec i koń są pozostawieni sami sobie. Sytuacja ta staje się jeszcze trudniejsza niż pierwotnie podczas zawodów halowych – zazwyczaj mamy wtedy do dyspozycji mniej miejsca. Trudność w znalezieniu dla siebie przestrzeni przyprawiona stresem może wywoływać chaos, zwłaszcza wśród mniej doświadczonych zawodników. Czasem wydawać się może, że cała rozgrzewka się nie powiedzie… Są jednak sposoby, by się przed tym ustrzec.

Trening trwa. Jesteś zadowolony z reakcji konia na pomoce, rozluźniasz się i cieszysz z pracy w siodle i nagle staje się to… STOP! Koń sam się zatrzymuje. Znasz to uczucie? Jeśli tak, koniecznie przeczytaj ten artykuł!

Z przymrużeniem oka – poradnik dla właścicieli koni ujeżdżeniowych. Jak wyszkolić konia od zera do Grand Prix.

Sportowe osiągnięcia brytyjskich dresażystów z ostatnich lat, których ukoronowaniem były medale na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie, skierowały uwagę miłośników ujeżdżenia na kluczową postać drużyny – Carla Hestera. Dzięki niemu – nie tylko zawodnikowi, ale i trenerowi Charlotte Dujardin – możliwe było przełamanie dominacji Niemców i Holendrów. Co było kluczem do tego …